|
AVRUPA BÖLGESEL (YÖNETİMLER) ÖZERKLİK ŞARTI TASLAĞI
Avrupa Bölgesel Yönetimler Özerklik Şartı henüz taslak halindedir ve Şart üzerinde çalışmalar devam etmektedir. Avrupa Konseyi Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresi, 5 Haziran 1997 ve Kasım 1997 tarihinde Parlamenterler Meclisi tarafından "Avrupa Bölgesel Özerklik Şartı Taslağı" kabul edilmiştir. Ancak, Avrupa Konseyi'nin işleyişi gereği, bu metnin Bakanlar Komitesi'nce kabul edilmesi gerekmektedir. Bakanlar Komitesi, kendisine bağlı olarak çalışan yönlendirme komitelerinden biri olan Yerel ve Bölgesel Demokrasi Yönlendirme Komitesi'ni Kongre Şartını esas alarak konuyu incelemesi ve bir yasal metin hazırlaması için görevlendirmiştir.
Taslak Şart, bu sitede yayımlanmak üzere F.Özlem Nudralı tarafından Türkçeye çevrilmiştir.
Taslak Şartın İngilizce metnine aşağıdaki adresten erişilebilir:
http://www.coe.fr/cplre/textad/rec/1997/rec34(97)e.php
ÖNSÖZ
Aşağıda imzası bulunan Avrupa Konseyi üyesi devletler,
1. Avrupa Konseyi’nin amacının üyeleri arasında, ortak mirasları olan insan haklarına ve demokrasiye saygı ülkü ve ilkelerini güvence altına almak, gerçekleştirmek ve demokratik güvenliğin koşullarını ve barış için gerekli etmenleri tesis etmek amacıyla, daha ileri bir birlik sağlamak olduğunu düşünerek,
2. Vatandaşların kamu işlerinin sevk ve idaresine katılma hakkının Avrupa Konseyi’ne üye devletlerin tümünün paylaştığı demokratik ilkelerden biri olduğunu ve “bölge”lerin bu hakkın kullanımını ileriye götüreceğini düşünerek,
3. Genel oyla seçilen ve gerçek yetkilerle donatılmış temsilcilerce yönetilen bölgelerin varlığının hem etkili hem de vatandaşlara yakın bir yönetimi sağlayacağına kani olarak,
4. Yerel, bölgesel, ulusal ve Avrupa ölçeğinde farklı yönetim kademelerinin eşit meşruiyeti temelinde “hizmette yerellik” (subsidiarity) ilkesinin Avrupa’da demokrasinin gelişmesine asli katkıyı sağladığına kani olarak,
5. Bu şartın ve Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartının, yerel ve bölgesel makamlar yararına “hizmette yerellik” ilkesinin uygulanmasında tamamlayıcı olduklarını düşünerek,
6. ”Bölge”nin gerek Avrupa bütünleşmesi, gerek bu harekete dahil Devletlerin içsel örgütlenmesi açısından gözetilmesi gereken ilkelerden biri olarak değerlendirilen “hizmette yerellik” ilkesinin hayata geçirilmesi için uygun bir yönetim kademesi olduğunu kabul ederek,
7. Bölgeselleşmeye, yerel yönetimlerin özerkliği pahasına değil bilakis bu yönetimleri korumak için tasarlanmış önlemlerle birlikte ve Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ile erişilen değerlere saygı göstererek erişilmesini vurgulayarak,
8. Bölgesel özerkliğin tanınmasının, bölgelerin parçası oldukları devlete, devletin egemenliğine ve toprak bütünlüğüne sadakati dışlamadığını kabul ederek,
9. Bölgesel özerkliğin tanınmasının, dengeli kalkınmayı güçlendirecek biçimde bölgelerarası dayanışmayı yerleştirecek önlemlerle birlikte ilerlemesi gerektiğini kabul ederek,
10. Devletin asli bir parçası olarak “bölge”nin, Avrupa’nın çeşitliliğine tanıklık ettiğini, gelenekleri ve tarihi mirasıyla Avrupa kültürünün zenginleşmesine katkıda bulunduğunu ve “sürdürülebilir kalkınma” algısıyla ekonomik refahını geliştirdiğini düşünerek,
11. Bölgelerarası ve sınırötesi işbirliğinin Avrupanın inşasına değerli ve vazgeçilmez bir katkıda bulunacağının ayırdında olarak,
12. Uygun Avrupa kurumlarının yaratılmasında, Avrupa düzeyinde yerleştirilecek politikaların çerçevelendirilmesi ve yürütülmesi açısından Avrupa Devletlerinde bölgelerin varlığının hesaba katılması ve bölgelerin, böylesi kurumlara, özellikle de Avrupa Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresi’nin Bölgeler Odası’na ve Avrupa Birliği Bölgeler Komitesi’ne katılımının teşvik edilmesi gerektiğini kabul ederek,
13. Bu ilkelerin, demokratik bir şekilde oluşan karar organlarına ve sorumlulukları bakımından, bu sorumlulukların kullanılmasındaki olanak ve yöntemler bakımından ve bu sorumlulukların karşılanması için gerekli kaynaklar bakımından geniş bir özerkliğe sahip bölge yönetimlerinin varlığını gerektirdiğini teyit ederek,
14. Farklı Avrupa ülkelerinin hukuki ve kurumsal gelenekleri arasında varolan derin farklılıkların ötesinde ve üstünde, aşağıda belirlenen ilkeler temelinde Avrupa Devletleri arasında bölgeselleşme sürecinin yayılmasının arzulanır ve uygun bir durum olduğunu kabul ederek,
15. Bu amacın gerçekleştirilmesinin yollarından birisinin idari alanda anlaşmalar yapmak olduğunu düşünerek,
aşağıdaki şekilde anlaşmaya vardılar.
Madde 1
Taraflar bu Şartın 20. ve 23. Maddelerinin içerdiği usullerden birinde tanımlanan şekil ve ölçüde kendilerini aşağıdaki maddelerle bağlı kabul edeceklerini taahhüt ederler.
I BÖLÜM
A.Bölgesel Özerkliğin Dayanağı
Madde 2-Bölgesel Özerkliğin Dayanağı
1. Bölgesel özerklik ilkesi, olabildiği ölçüde, anayasa ile tanınacaktır.
2. Bölgesel özerkliğin kapsamı yalnızca anayasa, bölgesel statüler, ulusal hukuk ve uluslararası hukuk kuralları tarafından belirlenecektir.
3. Bölgesel özerkliğin kapsamını tanımlayan bölgesel statülerdeki hükümler, olabildiği ölçüde, bölgelere, uygulanmaları için gerekli usul ve koşullar itibarıyla, özel koruma sağlayabileceklerdir.
B. Bölgesel Özerkliğin Tanımı
1. İlke
Madde 3- İlke
1. Özerk bölgesel yönetim, her devletin sınırları içinde, seçimle oluşturulmuş organlara sahip, yönetsel açıdan merkezi yönetimle yerel yönetimler arasında bir yerde bulunan, ya kendi örgütlenmesini kendi başına gerçekleştirme ayrıcalığına sahip ya da normal olarak merkezi yönetimin kurallarına bağlı olarak örgütlenmiş mülki yönetimlerin, kamu görevlerinin önemli bir bölümünü, hizmette yerellik ilkesine uygun olarak, halkın çıkarları doğrultusunda ve kendi sorumlulukları altında yürütme hak ve yeteneğini anlatır.
2. Bu Şartın hükümlerine uygun olarak, özerk bölgesel yönetimin kapsamı, 2. maddenin 2. Paragrafında tanımlanan koşullara uygun olarak, her bir devletin ulusal hukuku tarafından belirlenecektir.
2. Yetki ve Sorumluluk Türleri
Madde 4 – Öz Yetki ve Sorumluluklar
1. Bölge yönetimlerinin yetki ve sorumlulukları, anayasa, bölgesel statüler, ulusal yasalar ya da uluslararası hukuk kuralları tarafından tanınacak ya da belirlenecektir.
2. Bölgelerin öz yetki ve sorumlulukları, anayasa, ulusal yasa ya da uluslararası hukuk kuralları dışında zayıflatılamaz veya sınırlandırılamaz.
3. Bölgeler kendi öz yetki ve sorumluluk alanlarına giren konularda karar verme ve idari işlemler yapma hakkına sahip olacaklardır. Bu hak, her bir bölge ile ilgili özgül politikaların benimsenmesini ve uygulamasını mümkün kılacak genişlikte algılanacaktır.
4. Yasa tarafından belirlenen sınırlar içerisinde, merkezi hükümetin yetki ve sorumluluk alanlarına giren konuların bölgesel düzeydeki uygulamalarında , bölgesel organların yetkilendirilmesi, arzulanır bir haldir. Bu amaçla bölge yönetimlerine gerekli kaynaklar sağlanacaktır.
Madde 5- Devredilmiş Yetki ve Sorumluluklar
1. Yasa tarafından belirlenen sınırlar içerisinde, yetki ve sorumluluklar başka yönetim basamakları tarafından bölgelere devredilebilir.
2. Yetki ve sorumlulukların devri, olabildiği ölçüde net olarak tanımlanacaktır. Bu ek yetki ve sorumlulukların gereği gibi yerine getirilmesine yarayacak, özellikle de maddi ve mali kaynaklar, devirle birlikte sağlanacaktır.
3. Bu yetki ve sorumlulukları kullanma sorumluluğunu taşıyan organlar, yasanın sınırları içersinde mümkün kertede, uygulamalarını, etkinlik adına ya da bölge yaşayanlarının arzusuna uygun olarak, bölgeye özgü koşullara ve kendi örgüt yapılarına uyarlama hususunda takdir hakkına sahip olacaklardır. Nakdi kaynakların devir mekanizmasınca tedariki sırasında bu takdir hakkı kısıtlanmayacaktır.
3. Yetki ve Sorumluluk Alanları
Madde 6- Bölgesel İşler
1. Madde 3’te belirtilen ilkeye uygun olarak, Anayasa, bölge statüleri , ulusal yasalar ve uluslararası hukuk kuralları ile tanımlanmış ya da verilmiş olan yetki ve sorumluluklara ek olarak, bölgesel işler, bölgenin çıkarlarını ilgilendiren işlerden bölge yönetimlerine yasaklanmış olmayan ya da özel olarak başka yönetimlere bırakılmamış olanların tümünü kapsayacaktır.
2. Bölgeler yetki ve sorumluluklarını kullanırken, yasaların çizdiği çerçevede, yurttaşların çıkarlarını, hizmette yerellik ilkesini, ulusal dayanışmayı ve Avrupa dayanışmasını rehber edineceklerdir.
Madde 7 - Yerel Yönetimlerle İlişkiler
1. Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı uygulama alanı içine giren yönetimleri ilgilendiren yetki ve sorumluluklara sahip bölgeler, bu yönetimlerle ilişkilerinde işbu sözleşmenin lafzına ve ruhuna saygı göstereceklerdir.
2. Bölgeler, yerel yönetimlerle ilişkilerinde hizmette yerellik ilkesine uygun hareket edeceklerdir.
3. Yasanın sınırları içerisinde, bölgeler, yetki ve sorumluluklarından bir kısmını 5. Maddede belirlenen ilkelere uygun olarak yerel makamlara devredebilirler.
4. Yetki ve sorumluluk alanları içerisine düştüğü ölçekte bölgeler, gerekli durumlarda kendi sınırları içindeki yerel yönetimler arasında akçal denkleştirme yapmaya çaba göstereceklerdir.
Madde 8 -Bölgelerarası ve Sınırötesi İlişkiler
1. Yetki ve sorumluluk kapsamlarına giren alanlarda bölgeler, ulusal yasanın belirlediği usullere uymak koşuluyla, bölgelerarası ya da sınırötesi işbirliği etkinliklerine girme hakkına sahip olacaklardır. Bu etkinlikler ulusal yasaya ve devletin uluslararası yükümlülüklerine saygı içerisinde yürütüleceklerdir.
2. Sınırötesi bir alanın bir parçası olan bölgeler, uluslararası hukuka ve ilgili ulusal hukuk sistemlerinin yasalarına saygılı olarak ortak istişari organlar ve / veya yürütme organları oluşturabilirler. Bu organların etkinlikleri, konuya ilişkin mevcut anlaşmalarda ortaya konan ilkelere uygun olarak, bölgesel bir organ tarafından gerçekleştirilmişçesine, yetkili mahkemelerin usullerine tabi olacaktır.
3. Bölgelerin bölgelerarası ya da sınırötesi ilişkileri, uygulanabilirlikleri ölçüsünde, ilgili uluslararası anlaşmalara tabi olacaktır.
Madde 9-Devlet İşlerine Katılım
1. Merkezi yönetimce alınan kararlar, bölgesel özerkliğin kapsamında değişiklikler yapma olasılığı taşıyor ya da bölgenin çıkarlarını ilgilendiriyorsa, bölgeler karar alma sürecine katılabileceklerdir.
2. Bölgelerin, merkezi yönetim işlerine katılımları
-ya bölgelerin yasakoyucu ve yürütücü organlarda uygun temsilleri yoluyla güvence altına alınacak;
-ya Devlet organları ve her bir ilgili bölge arasında tartışma ve danışma usullerine dayanacak;
-ya da merkezi hükümet organları ve bölgeleri temsil eden bir yapı arasındaki istişare sürecinden doğacaktır.
Madde 10-Uluslararası İşlere ve Avrupa İşlerine Katılım
1. Bölgeler, Avrupa kuruluşlarının karar süreçlerine katılma ya da, bu amaçla oluşturulmuş organlar yoluyla, bu kuruluşlarda temsil edilme hakkına sahip olacaklardır.
2. Devlet, bölge çıkarlarını ya da bölgesel yönetimlerin yetkilerini doğrudan etkileyebilecek konularda bir uluslararası anlaşmanın sonuçlanmasını ya da Avrupa Birliği çerçevesinde bu nitelikteki bir kararın benimsenmesini müzakere ederken; merkezi yönetim, bölgesel yönetimlere, , en azından, danışacaktır.
3. Merkezi yönetim, ulusal delegasyonda bölgelerin temsilcilerine yer vermek suretiyle, bölge yönetimlerini bu konulardaki müzakere sürecine dahil edebilir.
4. Tanıtım ya da çıkarlarının korunması amacıyla bölgeler, tek tek ya da başka bölgeler ya da yerel yönetimlerle birlikte, başka bölgelerde, ya da yerel yönetimlerde ya da başta Avrupa kuruluşları olmak üzere kendi yetki ve sorumluluk alanlarına giren konularda etkin olan uluslararası örgütlerde irtibat büroları açabilirler.
Madde 11 -Bölgesel Öz Örgütlenme İlkesi
Anayasaya ve 2. madde 3. Paragrafa göre çıkarılan yasalara uygun olarak, bölgeler kendi statülerini kabul etmek ya da en azından değiştirmek hakkına sahip olmalıdır.
Madde 12 - Bölgesel Organlar
1. Karar süreçlerine yurttaş katılımının farklı biçimlerini dışlamaksızın her bölgenin, bir temsili meclisi bir de yürütme organı bulunacaktır.
2. Meclis, serbest, genel ve gizli oyla doğrudan halk tarafından seçilen üyelerden oluşacaktır.
3. Halk tarafından doğrudan seçilmiş oldukları hal dışında, yürütme organları, bu şarta taraf olan devletlerin iç hukukunda öngörülmüş olan yöntem ve koşullar çerçevesinde, meclise karşı sorumlu olacaktır.
4. Seçilmiş bölge temsilcilerine, başta uygun ödeneklerin tahsis edilmesi olmak üzere, görevlerini özgürce yerine getirebilecekleri çalışma şartları sağlanacaktır.
5. Temsilciler meclisinin ya da yürütme organının üyeleri, adli davalar dışında, merkezi yönetimce, görevlerini özgürce yerine getirmelerine engel teşkil edebilecek herhangi bir tedbire maruz bırakılmayacaklardır.
Madde 13- Bölgesel Yönetim
1. Bölgelerin kendi mal varlıkları, idari sistemleri, oluşturabilecekleri organları ve personelleri olmalıdır.
2. Bölgeler idari sistemlerinin ve organlarının iç yapılanmalarını özgürce belirleyebilmelidirler.
3. Bölgeler, merkezi ya da federal yönetimin konuya ilişkin genel ilkelerinin sınırları içersinde, çalışanlarının görev koşullarını belirleyebilmelidirler.
5. Bölge Maliyesi
Madde 14- İlkeler
1. Bölgelere yetki ve sorumluluklarıyla orantılı, kendi politikalarını yürütmeyi mümkün kılacak, öngörülebilir miktarda parasal kaynak sağlanacaktır.
2. Bölgelerin mali kaynakları, görevin yürütülmesi için gereken harcamalardaki gerçek artışların ve genel ekonomik gidişatın mümkün olduğunca izlenebilmesine olanak sağlayacak ölçüde çeşitlilik arz etmeli ve esneklik taşımalıdır.
3. Öz yetki ve sorumlulukların yerine getirilmesi açısından, bölgelerin mali kaynakları, serbestçe kullanabilecekleri öz kaynaklar içermelidir.
4. Dayanışma ilkesi her devlette, farklı bölgelerde yaşayan insanların yaşam standartlarını uyumlandırmak amacıyla, potansiyel kaynak ve gereksinmeleri dikkate alan bir takım akçal denge mekanizmaları oluşturulmasını gerektirir.
5. Transfer ve hibeler, kural olarak, koşulsuz olmalıdır. Bölgelere yapılan mali transferlerde ya da 15. maddenin 3. paragrafında belirlenen biçimde bölgeler için devlet bütçesinden ayrılan payların dağıtılmasında, bölgelerin gerçek ihtiyaçlarına uygun olarak açıkça tespit edilmiş ölçütlere dayalı olarak önceden belirlenmiş olan kuralların uygulanması zorunludur.
6. Bölgeler yasal sınırlar içersinde, sermaye yatırımlarının borçlanma yoluyla finansmanı için, geri ödemeyi ödeme dönemi içerisinde kendi gelirleriyle yapabilme kabiliyetlerini gösterme koşuluyla, sermaye piyasasına girebileceklerdir.
7. Belli bütçe kurallarına ve standart muhasebe yöntemlerine uygun davranmak zorunluluğu, bölgelerin mali özerklikleri açısından bir engel oluşturmayacaktır.
Madde 15 - Öz kaynaklar
1. Öz kaynaklar , anayasanın ya da yasanın belirlediği ölçüler içinde, bölgelerin kendilerinin toplama hakkına sahip oldukları vergi,resim ve harçlardan oluşacaktır. Bölgeler, bölgesel vergi ve resimlerin oranını belirleme yetkisine sahiptir.
2. Vergi koyma yetkisine sahip olmadıkları yerlerde, bölgeler, anayasa ya da yasanın belirlediği ölçüler içinde, başka kamu yönetimlerinin vergileri üzerine ek yüzdeler koyabileceklerdir.
3. Bölgelere anayasa ya da yasalar uyarınca genel bütçe gelirlerinden verilmekte olan pay, öz kaynaklar arasında sayılacaktır. Bu kaynakların paylaşımı ve tahsisine ilişkin kural ve düzenlemeler hususunda tüm bölgelere danışılması için uygun yol ve yöntemler belirlenecektir.
4. Akılcılaştırma, etkinlik ve koordinasyonun sağlanması için, bölgesel vergi yönetimi, gelirin sahipliğini ve kullanımını etkilemeksizin, birden fazla makamın ya da bölge dışından bir makamın sorumluluğuna verilebilir.
C. Özerk Bölgesel Yönetimin Korunması
Madde 16 - Bölgesel Sınırların Korunması
1. İç hukukta var olan doğrudan demokrasi yöntemleri saklı kalmak koşuluyla, bölgesel sınırlar, o bölgede yaşayanların oluru alınmaksızın değiştirilemez.
2. Bölge sınırlarının toptan yeniden gözden geçirilmesi durumunda, iç hukukta geçerli olan kurallara uygun olarak, her bölge halkının ayrı ayrı görüşlerinin alınması yerine, tüm ilgili bölgelere danışılması yoluna da gidilebilir.
Madde 17- Bölgelerin Dava Açma Hakkı
Bölgeler, yetkilerini özgürce kullanmalarını sağlamak ve bu şartta ya da iç hukuk sisteminde belirtilen bölgesel özerk yönetim ilkelerine uyulmasını temin etmek amaçlarıyla, bir eylemi yetkili mahkemelere götürme hakkına sahip olmalıdırlar.
Madde 18- Yetki ve Görev Uyuşmazlıkları
1. Yetki ve görev uyuşmazlıklarının ortaya çıkması halinde, çözüm mercii yargı organlarıdır.
2. Yetki ve görev uyuşmazlıkları, her bir devletin anayasa kuralları ve yasalarına göre çözülecektir. Pozitif hukukta yeterli kuralların bulunmaması durumunda, karar verilirken, hizmette yerellik ilkesine uygun davranılacaktır.
Madde 19- Bölgesel Yönetimlerin Eylemlerinin Denetlenmesi
1. Bölgeler tarafından alınan kararların denetimi ancak anayasa ve yasayla belirlenmiş durumlarda ve yöntemlerle gerçekleştirilebilir.
2. Bölgesel yönetimin eylemlerinin denetlenmesi sadece yasaya uygunluğun sağlanması amacına yönelik olmalıdır. Bu çeşit denetim, bölge statülerinin kabul edilmesine ilişkin bir usulün var olması şartıyla, sadece önceden alınmış kararlar üzerinde uygulanmalıdır.
3. Bununla beraber denetim, bölgelerin Madde 4’te atıfta bulunulan yetki ve sorumluluklar ile (üst makamlarca) yetkili kılındıkları işler için yerindelik değerlendirmesine tabi tutulmalarını da içerebilir.
II BÖLÜM
Madde 20- Yükümlülükler ve Çekinceler
1. Her akit devlet, bu şartın bütün hükümleriyle bağlı olmayı ve şartın 22. maddesinde atıfta bulunulan izleyici düzenlemelerin işleyişini herhangi bir tedbirle engellememe taahhüdünde bulunmayı kabul eder.
2. Avrupa Devletlerinde bölgelerin ve bölgeselleşmenin çeşitliliği ve gelişmekte oluşu göz önüne alınarak, Devletlerin aşağıdaki maddelere çekince koyma hakları saklı tutulmuştur:
-Madde 4, paragraf 4;
-Madde 8,paragraf 2;
-Madde 10,paragraf 3;
-Madde 13, paragraf 13.
Bölge meclislerinin geleneksel olarak, bölge içindeki yerel makamların seçilmiş temsilcilerinden oluştuğu ülkelerde, devletler 12. maddenin 2. paragrafında yer alan “seçimin doğrudanlığı” hususunda çekince koyabileceklerdir.
Madde 21- Şartın Yorumlanması
Bu şartın hiçbir hükmü, uluslararası hukuk ya da her bir Akit devletin iç yasaları tarafından daha geniş olarak tanımlanmış bir özerk bölgesel yönetim biçimini ihlal eder ya da kısıtlar biçimde yorumlanmayacaktır.
Madde 22- Şartın Uygulanmasının İzlenmesi
1. Her devlet, şartın kendisi açısından yürürlüğe girdiği yıl içinde ve bunu izleyen her beş yılda bir şartın uygulanmasına ilişkin bir rapor hazırlayacaktır.
2. 20. maddenin 2. paragrafına göre çekinceler koyan devletler, raporlarında, bu çekincelerin sürmesi için geçerli nedenlerin bulunup bulunmadığını gözden geçireceklerdir.
3. Bu raporlar incelenmek üzere Avrupa Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresi’ne sunulacak; Kongre raporları, kendi gözlemleriyle birlikte, Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi’ne ve Parlamenterler Meclisi’ne iletecektir. Bakanlar Komitesi, her bir ulusal raporu, kendi belirleyeceği usullere göre değerlendirecek ve vardığı sonuçları, Avrupa Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresi başkanına ve ilgili devletlere bildirecektir.
4. Bakanlar Kongresi, uygun hallerde ve Avrupa Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresiyle ve Parlamenterler Meclisiyle istişare ettikten sonra, Avrupa Konseyine üye olmayan devletler tarafından sunulan raporların incelenmesini mümkün kılacak tedbirler alabilecektir.
Madde 23- Bölgeselleşme Sürecinde Bulunan Devletlerin Yükümlülükleri
1. (Bölgesel yapıya sahip olmayıp) bölgeselleşme sürecinde bulunan devletler, bölgesel yapıları oluşturmak ve geliştirmek yoluyla hükümlerini yerine getirmeyi taahhüt ederek, bu şartı onaylayabilirler. (Bu devletler) şartın kendileri açısından yürürlüğe girmesini müteakip on yıllık bir süre içinde, 20. Maddenin 1. ve 2. Paragraflarında taahhüt edilen koşullarda, bölgelerinin bu şartın belirlediği haklara sahip olmasını sağlayacak hukuki çerçeveyi ve idari ve mali mekanizmaları oluşturmakla yükümlü olacaklardır.
2. Şarta, bir önceki paragrafta belirlenen koşullarda taraf olan her devlet, şartın kendisi açısından yürürlüğe girdiği yıl içinde ve bunu izleyen her üç yılda bir (kendi) bölgeselleşme sürecindeki gelişmelere ilişkin bir rapor hazırlayacak; bu raporlar, 22. maddenin 3. ve 4. paragraflarında tanımlanan usule tabi olacaktır. En geç dördüncü raporun ardından ilgili taraf, bu şarta 20. maddenin 1 ya da 2’nci paragraflarında belirlenen koşullarla riayet etme taahhüdünü Avrupa Konseyi Genel Sekreterine bildirecektir.
Madde 24- İmza, Onay ve Yürürlüğe Girme
1. Bu şart Avrupa Konseyi üyesi tüm ülkelerin imzasına açık olacaktır. Onay, kabul veya tasvip işlemine tabi olacaktır. Onay, kabul veya tasvip belgeleri Avrupa Konseyi Genel Sekreteri’ne tevdi edilecektir.
2. Bu şart Avrupa Konseyi üyesi ülkelerden beşinin bu şartla bağlı olmayı kabul ettiklerini, yukarıdaki paragraf hükümlerine uygun olarak daha sonra bildirmelerinden itibaren geçecek üç aylık süreyi izleyen ayın ilk günü yürürlüğe girecektir.
3. Bu şartla bağlı olmayı kabul edeceğini daha sonra beyan eden herhangi bir üye devlet bakımından bu şart onay, kabul ya da tasvip belgesinin tevdi tarihinden sonra geçecek üç aylık süreyi izleyen ayın ilk günü yürürlüğe girecektir.
Madde 25- Bu Şartın Uygulanacağı Bölgeler
Işbu şartta yer alan özerk bölgesel yönetim ilkeleri, akit tarafın ülkesinde mevcut bulunan tüm bölgeler için uygulanır. Bununla birlikte her bir akit taraf onay, kabul veya tasvip belgesini sunarken, bu şartın hangi bölge kategorileri için uygulanmasının öngörüldüğünü ya da uygulama dışında bırakmayı öngördüğü kategorileri belirleyebilir.
Madde 26- Avrupa Konseyine Üye Olmayan Devletlerin Katılımı
Bu sözleşmenin yürürlüğe girmesinden sonra ve Avrupa Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresiyle istişare edildikten sonra Bakanlar Komitesi oybirliği ile, Konsey üyesi olmayan herhangi bir devleti şarta katılmaya davet edebilir. Bu davetin yapılabilmesi için, sözleşmeyi onaylamış her devletin açık mutabakatı gerekmektedir.
Madde 27-Çekilme
Herhangi bir Akit Taraf, kendisi bakımından bu şartın yürürlüğe girişini izleyen beş yıllık bir sürenin geçmesinden sonra bu şarttan çekilebilir. Bu durumlarda Avrupa Konseyi Genel Sekreterine altı ay önce bildirimde bulunulacaktır. Bu tür çekilmeler, taraf devlet sayısının beşten az olmaması koşuluyla diğer taraf devletler bakımından şartın geçerliliğini etkilemeyecektir.
Madde 28 - Bildirimler
Avrupa Konseyi Genel Sekreteri
- her imzalamayı;
- tüm onay, kabul ya da tasvip belgelerinin tevdiini;
- bu şartın, 24. Madde hükümlerine göre her yürürlüğe giriş tarihini;
- 20. Maddenin 4. ve 5. Paragraflarının uygulaması çerçevesinde çekincelerle ilgili olarak alınan her bildirimi;
- 25. Madde çerçevesinde bazı bölge kategorilerinin bu şartın kapsamından dışlanmasına ilişkin olarak alınan her bildirimi;
- şartı 23. Maddeye göre onaylayan devletlerin, en geç 23. Maddenin 2. Paragrafında belirlenen sürenin sona ermesini müteakip, yaptıkları bildirimleri;
- Bakanlar Komitesi, Avrupa Yerel ve Bölgesel Yönetimler Kongresi ve Parlamenterler Meclisi’nin, şartın uygulanmasının izlenmesine ilişkin düzenlemeler çerçevesinde kabul edilen tüm raporlarını;
- bu şarta ilişkin herhangi bir işlem, bildirim veya yazmayı Avrupa Konseyi üyesi Devletlere bildirecektir.
Yukarıdaki hükümleri kabul zımnında gereği gibi yetkili kılınmış aşağıda imzaları bulunanlar işbu şartı imzalamışlardır.
Avrupa Konseyi arşivlerinde saklanacak işbu sözleşme, Ingilizce ve Fransızca olarak ve her iki metin de aynı derecede geçerli olmak üzere, tek nüsha halinde---------------tarihinde -----------‘de düzenlenmiştir. Avrupa Konseyi Genel Sekreteri, Avrupa Konseyi üyesi devletlerin her birine bu şartın aslına uygun suretlerini iletecektir.
|
06 OCAK, SALI
