Ruhsatlı yapının Afete Maruf Bölge ilan edilen alanda kalması ve yapının kullanılabilmesi için zorunlu olan fen ve sağlık kurallarına uygunluğunu yitirmesi nedeniyle davacının gerçek zararı doğduğundan tazminata hükmedilmesi gerektiği hakkında.

T.C.
D A N I Ş T A Y
Altıncı Daire

Esas No : 2013/549
Karar No : 2013/4734


Temyiz Eden (Davacı) :
Vekili : Av. …
Karşı Taraf (Davalılar) : 1- Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi
Başkanlığı
2- İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı
Vekili : Av. …
3- Avcılar Belediye Başkanlığı
Vekili : Av. …
İstemin Özeti : İstanbul 6. İdare Mahkemesince verilen 18/05/2012
tarihli, E:2010/2477, K:2012/1107 sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
Savunmaların Özeti : Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması
gerektiği savunulmaktadır.
Danıştay Tetkik Hakimi : İsmet CAN
Düşüncesi : Temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği
görüşüldü:
Duruşma yapılmasına gerek görülmedi.Dava, İstanbul İli, Avcılar İlçesi, Ambarlı Tesisler Mevkii, … pafta, …
parsel sayılı taşınmaz üzerindeki … Sokak, … Sitesi … Blok … numaralı dairenin, 28.06.2005 tarih ve 2005/109 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile
"Afete Maruz Bölge" ilan edilen (ÖA1) alanda kalması nedeniyle uğranıldığı öne sürülen 110.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi olmak üzere
toplam 130.000,00 TL zararın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte tazmini istemiyle açılmış; İdare Mahkemesince, uyuşmazlık
konusu taşınmaz hakkında 3194 sayılı İmar Kanununun 39. Maddesi gereği yıkım kararının mevcut olduğu, bölgedeki taşınmazlardan sadece 57
tanesinin yıkımına karar verildiği, gerek dava tarihinde gerekse de karar tarihinde binanın henüz yıkılmadığı, bu haliyle de gerçekleşmiş bir zarardan
bahsedilemeyeceği hususları bir arada değerlendirildiğinde tazminat şartlarının gerçekleşmediği, idarenin, kastı ya da ağır kusuru
bulunmadığından manevi tazminata ilişkin şartların oluşmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; bu karar davacı
vekili tarafından temyiz edilmiştir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 125`inci maddesinin birinci fıkrasında idarenin her tür eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun
açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında; idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış,
böylece idarenin hukuki sorumluluğunun çerçevesi çizilmiştir.İdare hukukunda, idarenin hukuki sorumluğunun kabul edilebilmesi
için -kusursuz sorumluluk halleri dışında- idarenin yürütmekle yükümlü olduğu hizmetin kusurlu şekilde işletilmiş olması gerekmektedir. Hizmet
kusuruise, iradi bir işlem veya eylemden doğabileceği gibi, idarenin eksik işlemsinden, dikkatsizliğinden, tedbirsizliğinden, ihmalinden, yasal
görevlerin beklendiği ya da gerektiği gibi yerine getirilmemiş olmasından kaynaklanabilir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu`nun "İptal ve tam yargı davaları" başlıklı 12. maddesinde: "İlgililer haklarını ihlal eden bir idari
işlem dolayısıyla Danıştaya ve idare ve vergi mahkemelerine doğrudan doğruya tam yargı davası veya iptal ve tam yargı davalarını birlikte
açabilecekleri gibi, ilk önce iptal davası açarak bu davanın karara bağlanması üzerine, bu husustaki kararın veya kanun yollarına
başvurulması halinde verilecek kararın tebliği veya bir işlemin icrası sebebiyle doğan zararlardan dolayı icra tarihinden itibaren dava süresi
içinde tam yargı davası açabilirler. Bu halde de ilgililerin 11`nci madde uyarınca idareye başvurma hakları saklıdır." kuralına yer verilmiştir. Bu
maddede göndermede bulunulan 11. maddede ise: "1) İlgililer tarafından idari dava açılmadan önce, idari işlemin kaldırılması, geri alınması
değiştirilmesi veya yeni bir işlem yapılması üst makamdan, üst makam yoksa işlemi yapmış olan makamdan, idari dava açma süresi içinde
istenebilir. Bu başvurma, işlemeye başlamış olan idari dava açma süresini durdurur. 2) Altmış gün içinde bir cevap verilmezse istek reddedilmiş
sayılır. 3) İsteğin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması halinde dava açma süresi yeniden işlemeye başlar ve başvurma tarihine kadar geçmiş
süre de hesaba katılır." kuralı yer almıştır.Yukarıda içeriğine yer verilen düzenlemelere göre, ilgililerin haklarını ihlal eden bir idari işlemden dolayı dört farklı aşamada, dört ayrı şekilde ve
birbirinden bağımsız olarak tam yargı davası açılması mümkündür. Buna göre; 1- Hakları ihlal eden idari işleme karşı iptal davası için öngörülen dava
açma süresi içerisinde doğrudan tam yargı davası açabilirler veya 2- Hakları ihlal eden idari işleme karşı dava açma süresi içerisinde iptal ve tam yargı
davalarını birlikte açabilirler veya 3- Hakları ihlal eden idari işleme karşı açılan iptal davasının karara bağlanması üzerine kararın tebliğinden
itibaren dava açma süresi içerisinde tam yargı davası açabilirler veya 4-Hakları ihlal eden idari işlemin icrası nedeniyle doğan zararlardan dolayı
icra tarihinden itibaren dava açma süresi içerisinde dava açılabilirler veya bu dört ayrı tam yargı davası açma süresi içerisinde, 2577 sayılı Yasa`nın 11. maddesinde öngörülen başvuru yolları da kullanılmak suretiyle sözü
geçen tam yargı davaları açılabilir.
7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanunun 2. maddesinde: "... yer sarsıntısı, yer kayması, kaya düşmesi ve çığ gibi afetlere uğramış veya
uğrayabilir bölgeler ise, İmar ve İskan Bakanlığınca tespit ve bunlardan şehir ve kasabalarda meydana gelen ve gelebileceklerin sınırları imar
planına, imar planı bulunmayan kasaba ve köylerde de belli edildikçe harita veya krokilere işlenmek suretiyle, afete maruz bölge olarak İmar ve İskan
Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca kararlaştırılır ve bu suretle tespit olunan sınırlar, İmar ve İskan Bakanlığının isteği üzerine ilgili valiliklerce mahallinde ilan olunur." kuralı yer almıştır.Yasanın 13. maddesinin ç) fıkrasında: "Yer kayması, kaya düşmesi gibi
afetlerde, tehlikenin devamı veya tekrarı ihtimali üzerine boşaltılan binaların tehlikeye karşı kesin tedbir alınıncaya kadar işgaline veya hasara
uğrayanların tamirine müsaade edilmez. Tedbir alınamayacağına karar verildiği takdirde tehlikeli mahal içindeki binalar, yukardaki esaslar
dahilinde yıktırılır. İmar ve İskan Bakanlığınca afete karşı arazide gerekli tedbirlerin alınması, tehlikeye maruz yapıların yıkılması ve topluluğun
başka yere taşınmasından daha ekonomik görülürse, bu tedbirlerin alınması için lüzumlu ödenek 33 üncü maddede yazılı fondan ödenir.
Tehlikenin giderilmesiyle ilgili tedbirler için yapılan harcamalar borçlanmaya tabi tutulmaz."; d) fıkrasında ise: "Afete uğrayanların veya
uğraması muhtemel olanların bulundukları yerlerde veya başka yerlerde geçici olarak barınmalarını sağlamak üzere, baraka ve konutlar inşa edilebilir, ettirilebilir, kiralanabilir veya satın alınabilir. Bu tedbirlerin, kısa
zamanda yerine getirilmesinin mümkün olamayacağı hallerde, geçici iskan tedbirlerini kendileri almak isteyenlere nakdi yardım da yapılabilir. Geçici
barındırma işleri için gerekli ödenek ile afetzedelere nakden yapılacak yardımların miktarı ve barınaklarda oturulacak süre İmar ve İskan
Bakanlığınca tespit olunur." kuralları yer almıştır.Yasanın 14. maddesi: "İkinci madde gereğince tespit ve ilan olunan afet bölgelerine dahil şehir, kasaba ve köylerde bina ve mesken yapımı, fen kurullarınca tehlikeli görülen ve sınırları krokilerle tespit olunan yerler,
İmar ve İskan Bakanlığınca yapı ve ikamet için yasaklanmış afet bölgeleri sayılır ve durum, belediyesi olan yerlerde belediyesince, köylerde ise ihtiyar meclislerince hemen ilan edilir. Belediyesi olan yerlerde belediyeler,
olmayan yerlerde ihtiyar meclisleri bu yasaklanmış afet bölgesi hükmünü uygulamakla görevlidir. Hilafına hareket edildiği takdirde, mevcut ve yapılmakta olan binalar, yıkma parası yıkıntı malzemesinden karşılanmak,
yetmemesi halinde kalan kısmı afetler fonundan tamamlanmak üzere vali ve kaymakamların emri ile yıktırılır." kuralını öngörmektedir.
Dosyanın incelenmesinden, davacıya ait taşınmazın da içerisinde yer aldığı bölgenin Bakanlar Kurulunun 28.06.2005 günlü, 2005/9109 sayılı
kararı ile Afete Maruz Bölge olarak ilan edildiği, kararın dayanağını İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığınca … Mühendislik ve Müşavirlik Ltd. Şirketine hazırlatılan ve Bayındırlık Bakanlığınca 22.04.2005 tarihinde
onaylanan Jeolojik Etüd Raporunun oluşturduğu, Raporda yerleşime uygunluk açısından, heyelana maruz kalan alanın yerleşime uygun olmayan
alan (YUOA), önlem alınarak yerleşime uygun alanlar (ÖA1 ve ÖA2), ayrıntılı jeoteknik etüd gerektiren alanlar (AJE1 ve AJE2) olmak üzere üç
ana bölgeye ayrılarak değerlendirme yapıldığı, yerleşime uygun olmayan alanın (YUOA), aktif heyelana maruz kaldığı, bu alanda yeni bir yapılanmanın tehlikeli olduğu eski yapıların da güvenliğinin bulunmadığı,
bu alanın iskana kapalı tutulması gerektiği, önlem alınarak yerleşime uygun
alanların (ÖA1 ve ÖA2) heyelandan bugün için etkilenmemiş olduğu ancak aktif heyelan alanına komşu olması nedeniyle risk altında bulunduğu, ilave
yük getirecek yeni yapılaşmaya gidilmemesi ve mevcut yapılaşmanın ancak önerilen tedbirlerin alınmasıyla korunabileceği, ayrıntılı jeoteknik etüd
gerektiren alanların (AJE1 ve AJE2) ise incelemenin yapıldığı tarih itibarıyla
bir hareket görülmediği, ancak buralarda çok katlı yapılar bulunduğu ve heyelan taç çizgisine yakın olduğundan potansiyel risk taşıdığı için gözlem
altında tutulması, yeni yapılaşmaya gidilmemesi, yüzey sularının yer altına inmesinin engellenmesi, kanalizasyon ve yağmur suyunun yeraltı sularını
beslemesine engel olunması gerektiğinin belirtildiği, bu alanlardan (YUOA), (ÖA1 ve ÖA2), (AJE1) alanlarının Bakanlar Kurulu Kararı ile "Afete Maruz
Bölge" olarak ilan edildiği, anılan Kararın iptali istemiyle davacının da aralarında bulunduğu bölge sakinleri tarafından Danıştay Onbirinci Dairesinde açılan davada yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi
sonucu düzenlenen Bilirkişi Raporunda, bölgedeki heyelanın haritada YUOA olarak sınırlanmış alanı tamamıyla, ÖA1, ÖA2, AJE1 olarak belirtilmiş
alanları ise kısmen etkilediği, YUOA, ÖA1, ÖA2, AJE1 alanlarının jeolojik ve jeofizik özelliklerinin birbirine benzerlik gösterdiği, bu bölgelerin zemin
özellikleri ile heyelan ve depreme mukavemetleri açısından önemli farklılıklar olmadığı, bölgedeki yapılaşma kütlesinin mevcut heyelanı olumsuz etkilediği, YUOA alandaki aktif heyelanın etkisiyle, ÖA1, ÖA2, AJE1
alanlarındaki binalarda ciddi çatlama ve oturmalar meydana geldiği, YUOA, ÖA1, ÖA2, AJE1 alanındaki binaların tümünde can ve mal güvenliği açısından heyelanın etkisiyle bir tehdidin mevcut olduğu, 22.04.2005 günlü
raporda önerilen fore kazık, drenaj v.s gibi önlemlerin bu heyelanın etkilerini ortadan kaldırıp kaldırmayacağının belirsiz olduğu, söz konusu
tedbirlerin alınması halinde de mevcut binaların muhafaza edilip edilemeyeceğinin belirsiz olduğu, sonuç olarak afete maruz bölge ilan
edilen alanın "aktif" bir heyelan bölgesi olduğu ve heyelan hareketinin keşif tarihi itibarıyla da devam ettiği, ÖA1, ÖA2, AJE1 bölgelerinin mevcut
durumda kayan kütleden kısmen etkilendiği, gelecekte olası bir büyük depremde tümüyle etkilenmesinin kuvvetle muhtemel olduğunun
belirtildiği ve bu rapora dayalı olarak 19.02.2007 günlü, E:2005/4226, K:2007/1426 sayılı karar ile davanın reddine karar verildiği ve bu kararın
Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 26.04.2012 günlü, E:2007/1969, K:2012/637 sayılı kararı ile onandığı ancak kararın düzeltilmesi isteminin
henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.
Hakları ihlal eden idari işlemin icrası nedeniyle doğan zararlardan dolayı icra tarihinden itibaren dava açma süresi içerisinde dava
açılabilmesine olanak sağlayan 2577 sayılı Yasa`nın 12. maddesi uyarınca dava açacak kişiler için en son dava açma süresi, yıkım yoluyla Yapı ve
İkamete Yasaklanmış Afet Bölge kararının icra edileceği tarihi olup, en geç icra tarihinden itibaren altmış gün içinde doğrudan ya da 2577 sayılı Yasanın 11. maddesine göre yapılacak başvuru üzerine dava açılması
mümkün olan tarihten (yıkım yoluyla icradan) önce yapılan başvuru üzerine açılacak dava süresinde olacaktır.
Ayrıca, hakları ihlal eden idari işleme karşı açılan iptal davasının karara bağlanması üzerine kararın tebliğinden itibaren dava açma süresi içerisinde tam yargı davası açılabilmesine olanak sağlayan 2577 sayılı
Yasa`nın 12. maddesi uyarınca dava açacak kişiler için en son dava açma süresi, iptal davasına ilişkin kararın kesinleştiği tarih olup, en geç iptal
davasının kesinleşme tarihinden itibaren altmış gün içinde doğrudan ya da 2577 sayılı Yasanın 11. maddesine göre yapılacak başvuru üzerine dava açılması mümkün olan tarihten önce yapılan başvuru üzerine açılacak dava
da süresinde açılmış dava olacaktır.
Uyuşmazlık davalı idarelerin hizmeti kusuru bulunup bulunmadığı yönünden incelenmiştir.
Uyuşmazlık konusu yapı için 06.09.1977 tarihinde yapı ruhsatının ile 07.01.1985 tarihinde ise 2981 sayılı Yasa kapsamında yapı kullanma izin belgesinin düzenlendiği, davacının dairesinin bulunduğu binanın üzerinde
yer aldığı 41 ada, 15912 sayılı parselin Afete Maruz Bölge olarak ilan edilen ÖA1 alanında kaldığı, 7269 sayılı Yasanın 14. maddesine göre yapının nüfus
ve eşyadan tahliye edilmediği, davanın açıldığı tarih itibariyle yıkımının da gerçekleştirilmediği görülmektedir.
16.07.1957 günü yayımlanan ve yayımından altı ay sonra yürürlüğe giren mülga 6785 sayılı İmar Kanununun 1.maddesi, belediye sınırları
içindeki, resmi ve hususi, bütün yapıların bu kanun hükümlerine tabi olduğu; 2. maddesinin, belediye sınırları içinde yapılacak bütün yapılar için
belediyeden ruhsatiye alınmasını mecburi kıldığı, 1605 sayılı Yasayla değişik 8. maddesinde, belediyelere karşı yapının fenni mesuliyetini
üzerine alan mensuplarının yapıyı ruhsat ve eklerine uygun olarak yaptırmaya ve mal sahibinin ruhsatiye ve ekleri hilafına yaptığı işleri 5 gün içinde yazı ile belediyeye bildirmeye mecbur olduğu, 13. maddesinin,
yapının nevine, ehemmiyetine ve büyüklük derecesine göre proje ve eklerinin tanziminin ve inşaatının kontrolünün meslek mensuplarına
yaptırılması mecburiyeti getirdiği ve yapının devam edilmesine meslek mensubu olarak fenni mesul sorumluluğu deruhte etmedikçe müsaade edilmeyeceğini belirttiği, 14. maddede ise, fenni mesuliyeti üstlenecek
kişilerin gösterildiği, 1605 sayılı Yasayla değişik 16. maddesinde de, yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün
kısımları ikmal edildiği takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için belediyeden izin alınmasının mecburi olduğu, yapının mal sahibinin yazılı
isteği üzerine fen ve sağlık mensuplarınca muayene edilerek, ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen ve sağlık bakımından mahzur görülmediği takdirde, kullanma izni verileceği, kurallarına yer verilmiştir.
Anılan mülga Yasanın ikinci bölümü içerisinde halihazır harita, imar ve yol istikamet planları düzenlenmiş, 1605 sayılı Yasayla değişik 26.
maddenin nüfus ve il veya ilçe merkezi olması ölçütlerine göre yol istikamet planları ile imar planlarını belediyelerin yaptırmaları mecburiyeti
getirilmiş, yine 1605 sayılı Yasayla değişik 26. maddede, imar ve yol istikamet planlarının İmar ve İskan Bakanlığının tasdikiyle kesinleşip
yürürlüğe gireceği öngörülmüştür.
Bu durumda sözü geçen yetki vesayet yetkisi kapsamının ötesinde, planların hukuki varlık şartlarından birini oluşturduğundan, bu planlara
ilişkin olarak belediyenin yanı sıra Bakanlığın da hukuki sorumluluğu bulunmaktadır.
3194 sayılı İmar Kanunu ile 6785 sayılı İmar Kanunu yürürlükten kaldırılmış, bu Yasanın yol istikamet planı kavramına yer verilmemiş,
belediyelerce hazırlanıp, belediye meclisince kabul edilen planların onayına ilişkin bakanlık yetkisi sona erdirilmiştir.
3194 sayılı Yasanın yürürlüğünden ve büyükşehir belediyeleri kurulmadan önce uyuşmazlık konusu alandaki 6785 sayılı Yasadan
kaynaklanan ve belediyeye ait bulunan görevleri ilgili belediyesi tarafından yerine getirilmekteydi.
Büyükşehir belediyelerinin kuruluşuna ilişkin 3030 sayılı Yasa ile 3194 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile başlayan dönemde imara ilişkin
sorumluluklar büyükşehir belediyesi ile ilçe belediyeleri tarafından birlikte kullanılmaktadır.
Uyuşmazlık konusu taşınmazın içerisinde yer aldığı alan için İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından, bu bölgenin hiçbir
zaman ve hiçbir koşulda imara açılmaması, yapılaşmaya hiçbir şekilde izin verilmemesi gerekirken, bu hassasiyet gösterilmeden imara açılarak yoğun yapılaşmaya izin verilen ancak daha büyük zarar ve can kayıplarının
olmaması için bölgenin afete maruz bölge ilan edilmesi ve mevcut yapıların yıkılması yolunda alınan Bakanlar Kurulu Kararının mevcut verilere göre en
doğru karar olarak nitelendirildiği; başka bir anlatımla, bölgede genel hayatı etkileyecek nitelikteki heyelanın varlığına ilişkin bilimsel raporlarda
ifade edilen ve idarelerin bilgisinde olan jeolojik veriler dikkate alınmadan alan planlamaya konu edilip arsa üretilerek üzerinde yapılaşmaların
gerçekleştirilmesine imkan sağlandığı şartlar altında taşınmaz edinen kişilerin, bölgenin sonradan afet bölgesi ilan edilerek yapı ve ikamete
yasaklanması sonucu oluşan zararların giderilmesi gerekmektedir.
Bu kapsamda, alana ilişkin bilirkişi raporları, İSKİ Genel Müdürlüğünün açıklamaları ile Afet İşleri Genel Müdürlüğünün 22.06.2005
günlü, 9864 sayılı yazısında, ÖA1, ÖA2, AJE1 ve YUOA sembolleri ile işaretli alanlardaki insanların can ve mal güvenliğinin tehlikeye düşmesi nedeniyle
bu bölgeler için Afete Maruz Bölge Kararı alınması, bu alanlarda kalan konutların güvenli bir bölgeye nakledilmesi gerektiğinin belirtilmesi,
taşınmazın davalı idarelerce tahliye edilmemesine ve yıkılmamasına karşın, ruhsatlı yapının Afete Maruz Bölge ilan edilen alanda kalması ve yapının
kullanılabilmesi için zorunlu olan fen ve sağlık kurallarına uygunluğunu yitirmesi nedeniyle davacı açısından gerçek bir zararın doğmadığından söz
edilmesine olanak bulunmadığından, aksine değerlendirmeye dayalı olarak verilen temyize konu mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.
Davacının manevi tazminat istemine gelince;Mahkemece manevi tazminata hükmedilebilmesi, kişinin fizik yapısını zedeleyen, yaşama ve kazanma gücünün azalması sonucunu
doğuran olayların meydana gelmesi ve/veya idarenin hukuka aykırı bir işlem veya eylemi sonucunda ağır bir elem ve üzüntünün duyulmuş olması ya da şeref ve haysiyetinin rencide edilmiş bulunması durumunda söz
konusu olabilir.
Toplumumuzda, bireylerin konut anlayışının manevi etkileri ve olayın niteliği de göz önünde tutularak, yapının fen ve sağlık kurallarına
uygunluğunu yitirmesi sonucu kullanılamaması nedeniyle oluşan zararın, kişideki etkisine göre mahkemece "takdiren" manevi tazminata da
hükmedilmesi gerekmektedir.Uyuşmazlığa konu olayda, yapılaşmaya hiçbir şekilde izin verilmemesi gerekirken izin verilen ve daha sonra Afete Maruz Bölge ilan edilen alanda
kalan taşınmaz üzerindeki davacıya ait bağımsız bölümün de yer aldığı ruhsatlı yapıda heyelan nedeniyle can ve mal güvenliğinin kalmaması
sonucu davacının kendiliğinden taşınmazı boşaltması nedeniyle, Mahkemece hizmet kusuru bulunan idarelerin davacının duyduğu ağır
elem ve üzüntünün kısmen de olsa giderilebilmesi için "takdiren" belirlenen miktarda manevi tazminata idarelerin zararın oluşumundaki
"kusur oranına" bağlı olmaksızın hükmedilmesi gerekirken, manevi tazminat istemi yönünden davanın reddedilmesinde de hukuka uyarlık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, İstanbul 6. İdare Mahkemesince verilen 18/05/2012 tarihli, E:2010/2477, K:2012/1107 sayılı kararın bozulmasına,
dosyanın adı geçen Mahkemeye gönderilmesine, bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık
olmak üzere, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

YAYINLAR Kitaplar

BELEDİYELERİN SINIRLARI

TÜRKİYE`DE ULUSAL VE YEREL PLANLAMA İLİŞKİLERİ: MERSİN İLİ ÖRNEĞİ

YEREL YÖNETİMLER İÇİN MAL ALIMI İHALELERİ KILAVUZU

Tüm Yayınlar
TODAİE (Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü) Yerel Yönetimler Merkezi
85. Cadde Yücetepe 06100, ÇANKAYA / ANKARA
"YerelNET - Yerel Yönetimler Portalı" Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü (TODAİE) Yerel Yönetimler Merkezi'ne aittir. YerelNET'in içeriğini oluşturan bilgiler, uzmanların katkılarıyla hazırlanmıştır. Uzmanlar tarafından hazırlanan içeriğin hukuki sorumluluğu tümüyle yazarlarına aittir. İlgili içeriğe istinaden idari ve mali sorumluluk gerektiren iş ve işlemlerin yapılması idarelerin kendi sorumluluğu altındadır. YerelNET'de yayımlanan veritabanının içerikleri, ilgili Kamu Kurumları tarafından sağlanmış ve Merkez tarafından güncelleştirilmiştir / güncelleştirilmektedir. Tüm Veritabanları 5.000'e yakın içerik sağlayıcı kullanıcımız tarafından güncel tutulmaktadır. İçerik sağlayıcı kullanıcılar tarafından (Belediye, İl Özel İdare, İlçe ve Birlik) girilen her türlü bilginin hukuki ve cezai sorumluk kendilerine ait olup TODAİE'ye sorumluluk hiçbir şekilde atfedilemez. Yoğun bir emek ve uzmanlık ürünü olan YerelNET'teki tüm bilgi ve materyal, ilgili yasaların koruması altındadır. YerelNET'e ait her türlü yazılım kodu, veritabanı içeriği ve görsel materyal kesinlikle kopyalanamaz, çoğaltılamaz, yeniden yayınlanamaz ve başka bir bilgisayara yüklenemez. TODAİE Yerel Yönetimler Merkezi, YerelNET içeriğinin kullanımı ile ilgili fikri ya da başka haklarını çiğneyen veya uygulanabilir diğer yasalara aykırı kullanım durumlarına karşı hukuki yollara başvurma hakkını saklı tutar. Yalnızca, ticari olmayan amaçlar için kaynak gösterilerek kullanılabilir. Bu tip kullanımımlarda bilgilerin güvenilirliği ve doğruluğu kaynak gösterilmesine karşın YerelNET'in yükümlülüğünde değildir. TODAİE - Yerel Yönetimler Merkezi her türlü sorumluluğu reddeder.

YerelNET - Yerel Yönetimler Portalı

Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü'nün bir hizmetidir.